روز جهانی زنان و تداوم مبارزه

هشتم مارس نزدیک است و دگر بار مبارزات زنان برای کسب حقوق برابر و رفع تبعیض ها و تنگ نظری ها در کانون توجه قرار میگیرد. هنوز حتی در کشورهای پیش رفته فاصله ی زیادی تا نهادینه شدن و فرهنگ سازی در این زمینه وجود دارد. در کشورهای عقب افتاده که خوکامگان بر مسند قدرت هستند و از ابزارهای مذهبی هم سود می جویند، زنان از این ظلم مضاعف چه رنجها که متحمل نمیشوند. در کشور ما علیرغم حضور پر رنگ زنان در عرصه های سیاسی، اجتماعی ، اقتصادی و علمی وفرهنگی، بر اساس قوانین موجود و تفاسیر مذهبی و عقب گرد به دوران خان خانی ، دست اورد گذشته آنها نیز از کف رفته است. زنان در کشورمان هرروز در حال مبارزه در اشکال گوناگون آن هستند ، جدالی که به همراه مردان برای دفع ورفع دیکتاتوری مذهبی و در عین حال کاستن از تبعیض های جنسیتی است. مردان باید بدانند که بدون حضور و همدوشی برابر حقوق با زنان هرگز نمیتوان به ایده الهای انسانی دست یافت. در این راستا بکوشیم

درگذشت رفسنجانی و جنبش سبز

حضور گسترده و میلیونی توده های مردم در مراسم در گذشت رفسنجانی ، یکبار دیگرحکایت از زنده و پر جوش بودن جنبش مردمی داشت. جنبشی که علیرغم فتنه نامیدن آن و سرکوب ها و بگیر و ببند ها همچون آتشی در زیر خاکستر دیکتاتوری حاکم ، هر آینه آماده ی شعله ور شدن است .شعارهای سرداده شده و خواستهای مطروحه همگی حاکی از سر زنده بودن جنبش دمکراسی خواه و عدالت جو میباشد.

رفسنجانی چهره ای بود که علیرغم گذشته ی نا مطلوب، در دوران متاخر با حمایت از جنبش اصلاح طلبی و مکراسی خواهی توانست حمایت مردم را جلب و نقش مثبتی را در روند اصلاح پله کانی امور ایفا نماید. برخورد با چهره هایی همانند هرگز نمیتواند یک سویه ومبتنی بر یک دوره ی خاص صورت پذیرد ، چرا که انسانها قابلیت تغیر در مسیر مثبت ویا منفی را دارا میباشد ، تنها یک ارزیابی اصولی و منطقی و متناسب با منافع و مصالح مردم و کشور باید مد نظر باشد.

هنوز به درستی نمیتوان گفت که مرگ او چه تاثیراتی در روند اصلاح طلبی خواهد داشت، اما حضور گسترده و شعارهای مردمی میتواند موجبات وحشت و عقب نشینی خودکامگان قدر قدرت زر و زور را فراهم سازد.

ترکیه به کدام سو می رود؟

آیا این بار دست ارتجاع از آستین اردغان بیرون می آید؟

پس از شبه کودتای نا فرجام در ترکیه ، که توسط بخش کوچکی از ارتش شکل گرفت ، فارغ از آنکه چه از نظر زمانی و چه از نظر توازن نیروها و چگونگی عملکرد آنان ، شک و شبه های بسیاری را برمی انگیزد که در آینده ، ابعاد و اهداف آن و چرایی هایش روشن خواهد گردید، باید به صراحت گفت که در جهان امروز هر گونه حرکت کودتایی و شبه کودتایی که نقش و حضور دمکراتیک توده های مردم را نادیده بگیرد مورد نکوهش و غیر قابل پذیرش خواهد بود.

اما نکته ی اساسی تر در این مقطع اینست که پاسخ کودتا را با کودتا یا شبه کودتای دیگری دادن خود از مظاهر برخوردهای غیر دمکراتیک و دیکتاتور مابانه است. اردغان که ظاهرا خود را برای انجام شبه کودتا و تسویه های گسترده در کشور آماده کرده بود و لیست های بلند و بالایی را تدارک دیده بود ، به بهانه ی کودتا ، کودتای دیگری را در دست انجام دارد.

بازداشت هزاران نفر( بیش از پنجاه هزار) از نیروهای نظامی و انتظامی و وابستگان قوه قضاییه و اساتید دانشگاهها و معلمین و …. و اخراج خیل عظیمی از کارکنان دیگر دستگا هها ، حاکی از سرکوب گسترده و از پیش تدارک شده در کشور است.

حمله به کتابفروشی ها و غارت  آنها و کتاب سوزان ، حمله به سایر مراکز فرهنگی و تعرض به زنان بی حجاب و ایجاد مزاحمت برای آنها ، یادآور تلخکامی های حرکات به اصطلاح نیروهای خودسر وابسته به نهاد های حاکمیت در ایران است.

 حال سئوال اساسی اینست ، ترکیه که با حمایت و تغذیه مالی و تسلیحاتی کردن از داعش بر ضد اکراد سوری در گذشته ی نزدیک و بازداشت های خود سرانه روزنامه نگاران و غیره روندی غیر دمکراتیک را درپیش گرفته بود ، اینک با دو کودتای پی در پی به کدامین سمت در حرکت است ؟

گرامی داشت روز جهانی کارگر

مبارزات پیگیر کارگران و سایر زحمتکشان سراسر گیتی  را برای رهایی از بند سرمایه گرامی داشته و فرا رسیدن روز جهانی کارگر را گرامی میداریم.

زحمتکشان کشورمان در حالی روزشان را جشن میگیرند که تورم و گرانی و بیکاری و دستمزد ناعادلانه زیر خط فقر ( خط فقر سه میلیون تومان و دستمزد هشتصد هزار تومان) هر روزه سفره های خالی تر به به نمایش میگذارد.

در شرایطی به جشن می نشینند که روزشان هنوز به رسمیت شناخته نشده  و اجازه راهپیمایی و تجمعات برای بیان خواسته هایشان با مخالفت های جدی سرمایه سالاران مواجه است.

قرار دادهای سفید امضا و موقت ، عدم پرداخت به موقع دستمزد ناچیز آنان بر رنج و درد آنان میفزاید.

کارگران و سایر زحمتکشان یدی و فکری کشورمان همچنان برای ایجاد تشکل های صنفی خود با مخالفت ها و کارشکنی های جدی مواجه هستند و بخشی از کوشندگان سندیکا ها  و انجمن های صنفی در زندانها بسر میبرند و با انواع فشار ها مواجه هستند، ولی علیرغم تمامی شانتاژها کارگران در جهت ایجاد و گسترش تشکل های صنفی خود میکوشند و در این راستا تا کنون موفقیت هایی را نیز کسب کرده اند.

زحمتکشان کشورمان اهم خواستهای مرحله ای صنفی خود را به اشکال گوناگون بیان میدارند و تا تحقق آن از پای نخواهند نشست.

به رسمیت شناخته شدن و تعطیل اول ماه مه و آزادی برگزاری راه پیمایی ومیتینگ.

افزایش حداقل دستمزدها تا جایی که زندگی آبرومند و تغذیه سالم را برایشان تامین نماید.

لغو قراردادهای سفید امضا و موقت و پرداخت بموقع دستمزد ها و برخورداری از حق اعتصاب.

زحمتکشان کشورمان میتوانند و باید از طریق تشکل های خود در رابطه با مسایل گوناگون اقتصادی و اجتمایی اظهار نظر کرده و صدای خویش را به گوش حاکمان برسانند.

اتحاد زحمتکشان تنها راه احقاق حقوق آنان است، در این راستا بکوشیم.

روز جهانی زن را پاس داریم

هشتم مارس دیگری فرا میرسد و مبارزات زنان برای احقاق حقوق برابر با مردان همچنان تداوم دارد. زنان بعنوان نیمی از جمعیت جهان، نقش بزرگ و تعین کننده ای در پیشرفت و تکامل جامعه ی بشری داشته و دارند. ولی علیرغم ایفای چنین نقشی همچنان گرایشات مرد سالاری در بیشتر جوامع بشری امروز رواج دارد. در کشور ما ، با یک عقب گرد جدی در دوران پس از انقلاب ، بسیاری از دست آورد های زنان پایمال گردید و قوانین نوشته شده و نا نوشته مغایر با حقوق زنان وضع و اجرایی گردید. زنان کشورمان علیرغم قرار داشتن در معرض ظلمی مضاعف ، همچنان در عرصه های سیاسی اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی و علمی نقش تعین کننده و بزرگی را ایفا می نمایند و روند مبارزات آنان برای احقاق حقوق به اشکال گوناگون تداوم دارد. مردان کشورمان نیز که خواستار تغیرات بنیادین هستند باید همدوش و همپا با زنان در جهت احقاق حقوق برابر بکوشند ، چرا که بدون حضور برابر حقوق زنان در کنار مردان نمیتوان به آرمان های انسانی دست یافت و زندگی بهتری را رقم زد.

مشارکت در انتخابات راهی به سوی آینده

سرانجام شورای نگهبان دست نشانده رهبر ، طبق روال معمول خود بخش بزرگی از کاندیدا ها را با اشاره ی افراطیون » که خود از زمره ی آنانند» رد صلاحیت کرد. چهره های شاخص اصلاحات و اعتدالیون از صافی شورای نگهبان رد نشدند و حتی در برخی از حوزه های خبرگان ، افراد بدون هیچ رقیبی میتوانند وارد مجلس خبرگان گردند که در این مقطع از اهمیت شایان توجهی برخوردار است. اما در چنین شرایطی چه باید کرد؟ به نظرم دو گزینه پیش روی ماست : اول: عدم شرکت در انتخابات و تحریم آن: عدم شرکت در انتخابات که علیرغم ظاهر خواست افراطیون است میتواند به بیتوته کردن راست افراطی در مجلسین و سنگ اندازی در راه دولت روحانی منجر گردد. میتواند شرایط خفقان و انسداد مجاری تنفسی را تشدید نماید. میتواند در شرایط حساس و بحرانی منطقه به ایجاد تنش بیشتر و حتی برخورد های منجر گردد. میتواند حتی منجر به نقض برجام و بازگشت تحریم ها و نهایتا بیم دخالت نظامی گردد. دوم: شرکت فعال در انتخابات: مشارکت گسترده به سود جریان اصلاح و تغیر، علیرغم حذف بخش زیادی از آنان، میتواند با سد کردن اقدامات افراطیون سود جو ، راه را برای همراهی و همکاری با دولت جهت گذار به مرحله ی بعدی بگشاید. میتوان جنبش مردمی را را که دچار افول و رکود شده دوباره بازسازی کرد . میتوان با فشار توده های مردم ازتنش ها پرهیز کرد و خطرات را از کشور دور نمود. میتوان خواستار و پیگیر وعده های انتخاباتی اجرا نشده روحانی گردید و گره از مشکلات اقتصادی کشور گشود. میتوان سرانجام با حمایت توده های مردم افراطیون را که پول و اسلحه و ابزارهای تبلیغاتی را در اختیار دارند به عقب نشینی وادار کرد. آنان که از ابتدا درجهت نفی مشارکت مردم در تنها گزینه ی پیش رو » انتخابات» داد سخن داده اند ،کسانی هستند که بدون توجه به شرایط داخلی و خارجی به شعارهای خود دل خوش کرده اند و متاسفانه همانند کنار گود نشینان عمل میکنند. اما آنان که از رد صلاحیت های فله ای دلسرد شده اند، به هوش باشند که بهترین گزینه را در هر شرایطی باید انتخاب کرد. توده های مردم به درستی داری درک و واقع بینی در هر مقطعی هستند. مشارکت فعال در انتخابات میتواند راهی به سوی آینده بگشاید ، در این راستا با توده های مردم همگام شویم.

برجام و انتخابات در پیش

سرانجام تیرهای رها شده از ترکش افراطیون داخلی و خارجی جهت هدف گرفتن برجام به سنگ نشست و توافق اتمی » برجام » اجرایی گردید. دولت روحانی اینک میتواند از امتیاز بدست آمده در جهت تحقق سایر وعده های انتخاباتی که دیر زمانی است مردم در انتظار آنند، بهره بردای نماید. انتخابات حساس و سرنوشت ساز پیش رو، آزمونی بزرگ برای دولت روحانی است. نیروهای راست افراطی با تمام قوا میکوشند سنگرهای مجلسین را حفظ و اقدامات دولت را جهت اجرایی شدن وعده ها سد و خنثی نمایند ( اظهارات معاون فرهنگی سپاه خود گویاست که میگوید هیتهای اجرایی وظایفشان را درست انجام نداده اند و شورای نگهبان باید جبران نماید). آنها تلاش دارند دولت را ناکارآمد جلوه داده و در افکار عمومی بی تفاوتی را دامن زنند و با اتکا به پول و اسلحه ی در اختیار، نابسامانی ها و مشکلات جاری را حادتر و سرانجام یا دولت را ساقط و یا آنرا تا پایان کار بی خاصیت نمایند. مقابله با اقدامات تخریبی شورای نگهبان و ائمه جمعه دست نشانده در جهت حذف خیل بزرگ کاندیدا های مجلسین در این برهه از اهم وظایف دولت است. دولت باید با اتکا به خواست های مردم در جهت این مهم عمل نماید ، باشد تا بتوان با فتح مجلسین راه را برای اقدامات شفاف و اصلاحی گشود. کشورمان درگیر بحران اقتصادی ، سیاسی و اجتماعی است و هر آیینه اگر نتوان با رفرم ها و اقدامات اصلاحی فضا را باز و گشایشی در جهت خواست توده ها بوجود آورد ، باید در انتظار انفجاری بزرگ بود که از هم اکنون نمیتوان ابعاد و نتایج آنرا پیش بینی کرد. بیکاری ، فقر و فحشا و سرکوب و اختناق و زندان سرانجام راه به ناکجا آباد خواهد برد. کوتاه کردن دست نظامیان از عرصه های اقتصادی و سیاسی ، میتواند نقش شاه کلید را برای کلید داری که با کلید به صحنه آمد ایفا نماید. روشنگری و تحلیل درست از شرایط میتواند موفقیت جنبش مردمی را تضمین نماید.